Zij-instromers

Bekijk hier het portret over de ervaring van Stefano als zij-instromer bij HVO-Querido.

Kijk ook bij ‘meer over ons werk’ als je meer informatie en verhalen wilt horen.

Zij-instromers over hun carrière switch

Hans, Ambulant Persoonlijk Begeleider

Zij-instromers kijken vanuit andere invalshoeken

“Bij de politie was ik veel bezig met het gedrag van mensen en minder met de mens achter dat gedrag.” Door het woonproject Poorthuis waar Hans (38) deel van uitmaakt met zijn gezin en waar jongeren wonen die steun kunnen gebruiken, ontdekte hij dat hier zijn hart ligt. Na 18 jaar actief geweest te zijn bij de politie besloot hij de overstap te maken.

Hans woont in Almere, is getrouwd en heeft drie kinderen. “Bij het Poorthuis ben ik voor jongeren een luisterend oor en passen mijn vrouw en ik af en toe op een kleintje van één van de jongeren. Je bouwt een band op.” Hans wilde meer betekenen voor mensen die hulp nodig hebben. “Ik ben begonnen met een opleiding integratief coaching. Dit is een opleiding die veel is gericht op je binnenwereld en coping mechanismen. Tijdens de opleiding moet je behoorlijk op je zelf reflecteren en aan jezelf werken, met als doel dat je straks een ander beter kan helpen.” Door deze opleiding werd Hans nog meer getriggerd. Via kennissen die bij HVO-Querido werken, kwam hij in aanraking met ons. “Ik heb mijn cv achter gelaten en heb een koffiedate gehad. In januari had ik mijn eerste gesprek en een maart begon ik.”

“Iedereen is welkom”

Hans vertelt hoe hij het afgelopen halfjaar ervoer: “Ik voelde me snel prettig hier. De sfeer op de Johan Huizingalaan is laagdrempelig, iedereen is welkom. Ook heb ik een leuk team.” Hans werkt in één van de ambulante teams psychosociaal.

Hij heeft gemerkt dat het werken met cliënten echt maatwerk vereist. Hij vindt het een uitdaging om zo goed mogelijk af te stemmen op de behoeftes van de cliënt. Maar dat gaat wel goed. “Contact maken is een kracht die ik mee heb genomen vanuit de politie. Dat komt mede, omdat ik met heel diverse mensen in aanraking kwam bij de politie.” Een andere uitdaging zit voor hem in het kennen van instanties. “Een groot deel hiervan is nieuw voor mij en je hebt er met zoveel te maken.”

“Coaching helpt me milder voor mezelf te zijn”

De eerste dag bij HVO-Querido kreeg Hans alle inlogcodes en een druppel. “Dat gaf zo’n welkom gevoel!” Binnen zijn team had hij meteen een aanspreekpunt en daarnaast werd hem een coach aangeboden. “Haar begeleiding heeft me geholpen wat milder voor mezelf te zijn. Ik ben nogal perfectionistisch.” Hans heeft drie keer met zijn coach zij-instromer gezeten. Hij vertelt dat hij daardoor een betere balans heeft gevonden in zichzelf inwerken en prioriteiten stellen.

Naast deze begeleiding spijkerde hij zijn kennis bij met onder andere een training schuldhulp en motiverende gesprekstechnieken. Hij heeft ondertussen een eigen caseload. “Er gingen veel mensen weg toen ik binnenkwam, maar desondanks werd ik afgeschermd. Dat was fijn. De eerste weken ging ik mee met collega’s en daarna heb ik mijn caseload langzaam opgebouwd.”

“Ik houd wat meer afstand”

Hans heeft geen opleiding als pedagogisch medewerker. Toch ziet hij dat dat geen punt hoeft te zijn. Het kan soms zelf een meerwaarde zijn. Hij merkt dat er bij HVO-Querido een ontzettende passie is om mensen te helpen, wat soms maakt dat cliënten (te) veel ruimte krijgen en grenzen niet meer duidelijk zijn. “Een zij-instromer kan dan binnen een bestaande cultuur weer een frisse blik werpen op bepaalde werkwijze en afspraken.”

“Ook bij een casus waarbij diverse organisaties zoals de politie, is betrokken kan ik meekijken en meedenken vanuit mijn achtergrond. De neiging kan ontstaan om ons volledig verantwoordelijk te voelen voor de cliënt terwijl bepaalde verantwoordelijkheden en taken bijvoorbeeld bij de politie liggen.”

“We kijken met een frisse blik”

Hans is positief over het feit dat HVO-Querido zij-instromers aanneemt. “Het kost meer investering, maar ik denk dat je er wel wat voor terugkrijgt als organisatie. Wij kijken met een frisse blik en vanuit andere invalshoeken. Zij-instromers nemen eigen ervaring mee en dat kan verrassend werken.”

Hans
Persoonlijk Begeleider Ambulant Team Psychosociaal

Kim, Ambulant Persoonlijk Begeleider

Volg je hart

Met haar achtergrond en opleidingen is ze misschien niet de meest voor de hand liggende kandidaat om hulpverlener te worden, maar toch is dat precies wat Kim Petit heeft gedaan. Deze student aan de universiteit van het leven volgde haar hart en werkt sinds deze zomer full time als persoonlijk begeleider bij HVO-Querido.

Kim Petit (1981) is geboren en getogen in Maastricht en is naar eigen zeggen nog altijd een echte ‘Mestreechse.’ Hoewel ze alweer 17 jaar in Amsterdam woont, komt ze regelmatig in haar geboortestad. Zowel om familie en vrienden te bezoeken, als vanwege haar betrokkenheid bij een galerie voor startende kunstenaars en theatermakers in Maastricht.

Voor jullie zorgen

‘Ik zat op de Vrije School in Maastricht, een van de eerste in Limburg. Dat was een beetje een geitenwollensokkenomgeving, maar er werd wel goed naar het kind zelf gekeken. Ik ben altijd heel energiek geweest, ik wilde heel veel verschillende dingen worden. Ik heb op hoog niveau gevolleybald. Toneelspelen, schilderen, in het algemeen lagen kunstzinnige dingen mij goed. Toch zat de zorg er ook al vroeg in, want ik heb altijd tegen mijn ouders gezegd: later ga ik voor jullie zorgen.

Verbinden

Met onder andere de Toneelacademie in Maastricht heb ik voorstellingen gemaakt met asielzoekers en participanten van het Leger des Heils. Ik ben lang als vrijwilliger verbonden geweest aan het Leger des Heils en later in Amsterdam aan de Regenbooggroep. Dus de doelgroep van HVO-Querido kende ik al een klein beetje. Daarnaast heeft het genot van de mens mijn warme belangstelling, ik ben enorm van de wijn en de spijs. Om plezier en creativiteit te verbinden ben ik twee jaar in Parijs geweest om alles over wijn te leren. Terug in Maastricht ben ik gevraagd voor de opzet van het Kruisherenhotel, heel leuk, ik houd van hard werken. In mijn optiek is horecawerk trouwens ook een soort zorg.

Van ver komen

Toen ik 25 jaar was, heb ik een zwaar ongeluk gehad. Mijn leven hing aan een zijden draadje, ik heb wel vijf jaar moeten revalideren. Uiteindelijk kreeg ik de sleutel van een eigen plekje in Amsterdam. Mijn leven kreeg stap voor stap weer kleur en ik geloofde in een toekomst. Dus Housing First, de sleutel krijgen voor de volgende fase in je bestaan, daar weet ik alles van, sterker nog, dat is mijn eigen leven. Ik weet wat het is om van ver te komen. Dagblad De Limburger heeft daar nog een stuk over geschreven toen ik mijn eerste IronMan deed, Van kasplantje tot Iron Lady.

Nieuwsgierig

Met allerlei verschillende soorten mensen omgaan gaat me goed af. Ik heb altijd intens geleefd en veel geleerd van mensen uit alle lagen van de samenleving. Ik heb gestudeerd aan de universiteit van het leven. Het zit ook in mijn persoonlijkheid, ik ben best extravert, voor de duvel niet bang en daarbij super nieuwsgierig, ik wil altijd precies weten hoe het zit met mensen en wat ze beweegt. Onze cliënten zijn mooie mensen met hun eigen verhaal, met een beetje hulp kunnen ze heel ver komen.

Klaar

Bij een Amsterdams hotel was ik bezig om een kunstafdeling op te zetten. Maar ineens voelde ik: dit is niet meer mijn ding, niet mijn wereld. Ik was er helemaal klaar mee. Ik kwam bij een loopbaancoach terecht, schoorvoetend, want na alle revalidatie ben ik allergisch voor therapie. Zij, Hanneke Derksen, adviseerde me om tijdelijk met alles te stoppen en mijn levensverhaal op papier te zetten. Daarin bleken zorg en creativiteit de leidraad te zijn. Niet voor niets zijn de dingen die je als vrijwilliger doet vaak de dingen die je leuk vindt en waar je ook goed in bent. Soms is het goed om je koers te wijzigen, om je hart te volgen en daar je baan van te maken. Het lijkt een cliché, maar daarom niet minder waar.

Verkocht

Gelukkig is er veel vraag naar werk in de zorg en is er ook veel keuze in. Eerst heb ik organisaties in de GGZ en de revalidatie geprobeerd, maar toen ik op een koffiedate bij HVO-Querido kwam, was ik meteen verkocht. Als Amsterdammer en vrijwilliger bij de Regenbooggroep kende ik HVO-Querido al, maar ik was aangenaam verrast dat ze ook openstaan voor zij-instromers, voor mensen die uit een hele andere hoek komen en hun ervaringen meebrengen, juist ook als ze al wat ouder zijn.

Ik krijg nu de kans om bij HVO-Querido allerlei opleidingen en cursussen te volgen, zo blijf je leren en groeien.

Op mijn plek

Voor mij vallen de stukjes van de puzzel precies in elkaar. Het lijkt of ik hier echt op mijn plek ben, of ik al mijn ervaring en alles wat ik tot nu toe heb geleerd hier kan samenvoegen. En ik vind het ook heerlijk dat ik kan blijven leren. Mijn levenspad en levensdoel komen hier samen, ik hoor hier. Nu doe ik iets wat ik echt leuk vind.

Want ik ben ook heel erg van het organiseren, van het plannen en van het dingen samen doen en verbinden. Dat komt als begeleider goed van pas. Als je zelf enthousiast bent, kun je mensen meetrekken. Mijn basishouding met cliënten is: we doen het gewoon, we gaan het samen regelen. En als dat dan lukt, als ik een cliënt zover heb gekregen om iets te doen wat ie zonder mij misschien niet zou doen, gaan sporten schilderen of muziek maken bijvoorbeeld, dan is dat super tof, dat is een succesmomentje.

Blijven bewegen

Nu heb ik een nieuwe basis, een vaste plek waar ik zelf helemaal achter sta. Tegelijk voelt het heel licht. Ik kan blijven fladderen als een vlinder, zoals ik al deed. Ik heb wel verantwoordelijkheden gekregen, maar ook veel vrijheid, ik kan blijven bewegen. Er is in dit werk heel veel mogelijk, zolang je maar open en transparant bent en vertelt wat je aan het doen bent. Je wordt daarbij heel goed gesteund door ervaren collega’s van wie je veel kunt leren.

De organisatie is kleurrijk en positief en heel breed. Je kunt er gewoon jezelf blijven. Het is wel intens en soms confronterend werk, je leert ook jezelf ongelooflijk goed kennen.

Vanuit mijn eigen gevoel is het belangrijk om iets voor de samenleving te doen, om er te zijn voor elkaar. We zijn allemaal gelijk en we hebben elkaar nodig.

Aanrader

Ik zou iedereen willen aanraden: kom naar een van de koffiedates van HVO-Querido. Ze organiseren die eens in de zoveel tijd en kondigen dat overal aan. Je kunt wel van alles lezen over het werk, de organisatie en de klanten, maar als je het in het echt hoort van echte professionals, dat werkt zoveel beter, dan voel je meteen of dit werk ook iets voor jou is.’

 

Kim
Persoonlijk Begeleider, Discus

Marischa, Ambulant Persoonlijk Begeleider

We vinden het leuk dat je 'stokoud' bent

Marischa (62) was tot voor kort makelaar in de Verenigde Staten. Sinds oktober 2018 werkt ze als persoonlijk begeleider bij HVO-Querido. Ze is erg enthousiast over haar functie en over HVO-Querido: “Door dit werk ben ik een beter mens geworden en zie ik het leven genuanceerder dan voorheen.” Ze vertelt ons over de reden om over te stappen naar de hulpverlening, de begeleiding die ze krijgt en haar ervaringen tot nu toe.

“Mijn moeder is 90 geworden. Ik wil bij haar kunnen zijn. Daarom ben ik na 27 jaar VS teruggekeerd naar Nederland.”

Waarom de zorg?

“Mijn dochter is doctor in de psychologie. Ze stuurde mij transscrips op die ik meelas. Daardoor werd ik getriggerd. “Dat was echter niet het enige. Marischa had altijd al interesse in de zorg en is er zelfs werkzaam in geweest als vrijwilliger. “Dat deed ik bij FosterCare. En jaren geleden ben ik bestuurslid geweest bij Humanitas.” Geen heel onlogische stap dus voor Marischa om te kijken in de zorg. “Ik ben gaan googlen op zorginstellingen en de reviews over HVO-Querido waren heel positief. Ik ben gaan bellen en op mijn opmerking dat ‘ik stokoud ben’ kreeg ik de reactie ‘dat vinden wij hartstikke leuk. Toen heb ik gesolliciteerd.”

Marischa las alles over het ontstaan en de ontwikkelingen bij HVO-Querido. Dit en haar enthousiasme hebben er onder ander aan bijgedragen dat ze nu bij HVO-Querido in het Ambulant team Wijkzorg werkt. “Ben in het verleden altijd zelfstandige geweest en nu ook, dat vind ik leuk.” Lachend voegt ze eraan toe: “Niet dat ik moeite heb met samenwerken hoor.”

Waarom zo enthousiast?

“Ik heb zulke leuke collega’s. Bovendien leer ik zoveel. En al die mogelijkheden aan cursussen en opleidingen, heerlijk! Daarnaast kon ik voor een fiets gebruik maken van de fietsenregeling, ik heb nu een heel goede fiets.” Marischa’s enthousiasme geldt ook voor het werk: “Je kunt mensen blij maken door simpelweg naar ze te luisteren, ze in hun waarde te laten en ze vertrouwen te geven dat ze vaak niet meer hebben. “Laatst was ik met een cliënt bij Hebben en Houwen. Hier kunnen minima voor heel weinig geld kleding kopen. Daar stond hij in zijn een sollicitatie-outfit: schoenen, een blouse en een mooie broek. Ik kon wel huilen.”

Marischa geeft nog een voorbeeld: “Ben met een cliënte met een angststoornis uitstapjes gaan maken. Eerst korte uitstapjes en daarna langere. Laatst is ze alleen op pad geweest met de metro. Fantastisch hoe dankbaar mensen dan kunnen zijn dat ze daartoe zijn gekomen.” Marischa geeft aan dat het trouwens niet alleen maar rozengeur en maneschijn is en ze natuurlijk ook wel met minder dankbare cliënten te maken heeft.

Hoe zit het met jouw begeleiding?

“Fernanda (red. een medewerker van wijkzorg) was mijn begeleider. Zij coördineerde mijn inwerken en ik kon met vragen bij haar terecht.” Marischa vertelt dat Fernanda een inwerkschema had gemaakt dat ook een overzicht bevatte van mensen met wie ze mee kon lopen. “Daarnaast heb ik allerlei trainingen gevolgd zoals de ZRM en RIS, ECD en de Welkomstdag. Die zijn verplicht. Ik ben ook klassikale trainingen over autisme, psychopathologie en online trainingen gaan volgen.”

“In het begin doe je de intakes samen met iemand. Die is ook je achterwacht. Deze gaf mij feedback op mijn functioneren. Wel fijn om niet in het diepe te vallen.”

Wat breng je mee uit je praktijk?

“Ik ben zakelijk: ik verdiep me eerst in iets en ga dan recht op mijn doel af. Heb wel de neiging dingen snel zelf te regelen, ik moet soms dingen uit handen geven aan een organisatie als Doras bijvoorbeeld. Ook komt haar makelaarsachtergrond op een andere manier goed van pas. “Laatst kreeg een cliënt huurverhoging. Heb toen de puntentelling zelf gedaan om te zien of de verhoging reëel was.”

 

Marischa
Persoonlijk Begeleider Ambulant team Wijkzorg

Ik heb relevante ervaring
en wil solliciteren

Ik heb interesse,
maar wil eerst meer weten